Na een goede vlucht zijn we vorige week zondag veilig en wel aangekomen in Jakarta. Zoals vantevoren afgesproken met Indah en Claudy (onze vrienden in Indonesië en voortaan I&C) hebben we een taxi gepakt en zijn we naar Grand Indonesia gereden, een mega winkelcentrum. Daar zou de zus van Claudy ons opwachten met de sleutel van een van de appartementen van I&C (ja, ze hebben er drie...) waar we zouden overnachten. Alles verliep vlot, de zus van Claudy zat bij de Starbucks te wachten, samen met nog een zus en drie kinderen, en samen zijn we naar het appartement gereden en stonden we met z'n 8-en in de studio. Deze studio bevond zich in een enorm chique torenflat op de 19e etage, midden in het centrum en dichtbij de winkelcentra en de grote hotels. Omgeven door andere torens dus.

Heerlijk geslapen en volgende ochtend bij dezelfde Starbucks in het winkelcentrum afgesproken met I&C. Indah zouden we eigenlijk pas op Lombok ontmoeten, maar zij kon niet wachten en is ook naar Jakarta gevlogen om ons te verwelkomen. Erg leuke verrassing!! Het winkelcentrum kun je vergelijken met een bijenkorf van 10 etages met daarbij alle Italiaanse en Franse modemerken die je kunt verzinnen. Deze dag zijn we door I&C op sleeptouw genomen door de winkelcentra en door de stad. Indah moest nog wat beddengoed kopen voor haar resortje dus ook naar een groothandel markt geweest met alleen maar textiel.

We zijn hiervoor slechts een keer in Jakarta geweest en hadden toen niet zo'n goede indruk van de stad. Hoe anders is het als je met locals op pad gaat!! De stad blijft een stinkstad, maar als je weet waar je moet zijn is het best uit te houden. Bij locals krijg je misschien meteen het idee van arme mensen. Nou, in dit geval is het tegendeel waar. Het is zelfs zo dat we overdonderd waren door alle luxe en onszelf een beetje begonnen af te vragen in wat voor bizarre wereld we terecht waren gekomenen of dit wel ónze wereld is en zou moeten worden. Een tas wordt gekocht bij Louis Vuitton en gegeten wordt er in de meest chique restaurants. Ons logeeradres was chique, maar zo zijn er nog twee appartementen in de rijkste buurten van Jakarta. Het werd ons al snel duidelijk: wij zijn westerlingen en niet op zoek naar overdadige luxe, maar naar de authentieke cultuur. En daarom hadden we dringend behoefte aan een gesprek. Toch hebben we besloten hiermee te wachten, omdat Lombok nog moest komen en daar heb je geen Louis Vuitton ;).

Volgende dag hadden we afgesproken met Susan, een andere vriendin van ons. Susan was vroeger een bekende zangeres op Bali en omgeving, maar is een aantal jaar geleden gestart met werken voor de Four Seasons Hotelgroep. Het weerzien met Susan was geweldig, zij heeft ontzettend veel energie en heeft ons (ook Susan gaat het voor de wind en zo werden we met haar auto én chauffeur)naar prachtige restaurants gebracht en heeft ons meer over de stad verteld. Nadat we eindigden in het Hyatt hotel voor een lounge na ons diner, waren we erover uit... Weg uit Jakarta!

Donderdag gevlogen naar Lombok en aangekomen op de nieuwe luchthaven. Claudy vloog toevallig op dezelfde vlucht (Indah was dinsdag al naar Lombok teruggevlogen) met ons mee en zo werden we door de chauffeur opgepikt van de luchthaven (mooi!!) naar hun huis in Mataram, de hoofdstad van Lombok. En WOW, wat een verademing, een prachtig nieuw huis, naast het ouderlijk huis van Indah en heel veel rust. I&C hebben een kindje, Justin, die we voor het laatst gezien hebben toen hij 3 maanden was. Nu inmiddels 4,5 jaar en omringd door babu's (nannies). Redelijk verwend kereltje, maar heel verlegen naar ons toe. Wij logeren in de gastenkamer van het huis en kunnen de maid (huishoudelijke hulp) en de chauffeur inschakelen wanneer we willen. Het is in Indonesië niet zo heel vreemd om zoveel personeel te hebben. Indah vertelde ons dat de maid slechts $50,- per maand kost. Ongelooflijk!!

Omdat ik tijdens de vlucht waarschijnlijk iets verkeerds gegeten heb en een abonnement op het toilet had (en helaas nog steeds heb...) is Martin de volgende dag met I&C naar Kuta gegaan om het resort te bekijken en de andere stukken land die ze hebben aangekocht. Ontwikkelingen gaan in een rap tempo sinds de nieuwe luchthaven in gebruik is en slechts 20 minuten rijden van Kuta is. Het resort stelt niet zoveel voor, erg basic hutjes en ook de tuin is vrijwel kaal. De andere stukken land liggen verder landinwaarts en zijn alleen met een 4W drive te bereiken. Volgend jaar wordt de infrastructuur aangelegd zodat ook deze gebieden normaal toegankelijk worden. I&C zijn met de toekomst bezig en hebben grote plannen. Maar waar passen wij in dit plaatje?

Gisteravond zijn we met I&C naar Sengiggi gegaan om te eten. Sengiggi is nu nog de no. 1 toeristenplek van Lombok, maar men verwacht met de nieuwe luchthaven dat Kuta dit snel zal overnemen. Sengiggi is opeens 1,5 uur rijden van de luchthaven ipv 20 minuten vanaf de oude luchthaven. Tijdens het eten een goed gesprek gehad met I&C en zeer opgelucht na dit gesprek. We zitten op dezelfde golflengte en krijgen de kans om Kuta op ons gemak te leren kennen en mee te kijken met het management van het resortje, wat weliswaar klein en basic is, maar wel potentie heeft en bovenal, een hele grote aangrenzende lap grond waar ook wat mee moet gebeuren... Accomodatie daar is ook geregeld en nu zitten we dit te schrijven terwijl we van een paar dagen vakantie genieten in Qunci Villas, een fantastisch resort van weer een andere vriend van ons en waar we inmiddels voor de derde keer verblijven.

Het verhaal is een beetje langer uitgevallen dan ik had gepland, maar de eerste indrukken zijn dan ook enorm. Wij gaan even tot rust komen nu en zien de komende maanden pelan pelan (=easy going) tegemoet.