Save the best for last...

In Cebu City hebben we in het meest verschrikkelijke hotel ooit gezeten. Zeg maar een soort hondehok waarvoor je jeschaamt dat je de hond erin stopt. Was gelukkig maar kort nachtje, en hotel zat naast de luchthaven dus effe doorbijten (en doorkrabben :)). Vlucht van een uurtje naar Puerto Princesa, de hoofdstad van Palawan. Wisten nog niet precies waar we op Palawan zouden overnachten, dus in vliegtuig de Lonely Planet er maar weer eens bijgepakt. El Nido scheen helemaal geweldig te zijn, maar dan zit je wel negen uur in een busje te hobbelen en we komen tenslotte hier voor onze rust. Daarom een tussenstop gemaakt in Port Barton.Dit is een klein,heel relaxed visserdorpje halverwege Puerto en El Nido.Vijf uur in het busje en we voelden ons helemaal geshaked, maar wel ontdekkingsreizigers. Heerlijk dorpje met niks te doen, alleen een prachtig strand en wat restaurantjes. Na twee dagen niksdoen en eten zijn we verder gegaan naar El Nido. Onderweg waren we al zwaar onder de indruk van het eiland; erg groen en dichtbegroeid met jungle afgewisseld metprachtige rijstvelden. De bevolking leeft echt heel primitief, het merendeelzelfszonder electra. In Port Barton hadden we electra van18.00 uur tot middernacht.Alle spullen in de wachtrijvoor de oplader dus...

Wat kun je zeggenvan El Nido... Ook een zeer relaxed vissersdorp, maar dit keer helemaal ingericht op toerisme. Dit komt omdat er een enorme archipel aan eilandjes rondom ligt met allemaal limestone clifs, witte en verlaten strandjes en natuurlijk een turquoise zee. Komt nog bij dat het hier zo'n beetje het tegenovergestelde weer als Nederland is en een flesje bier 75 cent kost (hetzelfde als slippers trouwens, kwamen we net achter nadat Martin zijn slippers weer bijna stuk waren, jaha, stress...). Gisteren zijn we hier dus aangekomen en vandaag heeft Martin meteende onderwaterwereldverkend eneen aantal van desoms onbewoonde en spectaculaire eilandjes.Waren erg mooie duiken geweest dus hij gaat dinsdag weer. Robert heeft ondertussen in een tricycle gezeten (zie foto) naar de watervallen en de hot water springs. Was een behoorlijke hike waarbij hij tot z'n knieen in de modder heeft gezeten. Een slipper bleef achter in de modder, maar na een verbaasde blik werd deze door de gids uit de modder gered. Omdat de lokale bevolking met koud water doucht en het warmste water dat ze gewend zijn het zeewater is, waren ze een beetje bang voor de hot water springs, ook de gids! ToenRobert dus zijn benen ging wassen(modder!) met dit water keken zehem dan ook aan alsof ze water zagen branden. Maar het water was slechts 50 graden dus helemaal geen probleem.

Kerst is hier trouwens ook helemaal hot. Er lopen voortdurend kinderkoortjes rond die voor je neus gaan zingen in ruil voor geld. Daar zitten we dus niet op te wachten en rennen we hard weg (ik bedoel dus dat we wat harder wegsjokken). Ook de feestverlichting is wat je in Azie kunt verwachten, overdadig, kitch en uiterst vlambaar. Amsterdam-Noord (Gonny, hihi) kan hier nog heel veel inspiratie vandaan halen!

We zijnhier weer volop bereikbaar met wifi enzo,dus hebben ook maar even Nu.nl gecheckt. Het lijkt wel of we eenheel ander land hebben achtergelaten dan wat het nu is. Het ziet er wel prachtig uit op de foto's, maar we begrijpen dat het hele land weer plat ligt om een paar sneeuwvlokjes. Nog even doorbijten en dan komen we weer helpen met strooien (al hopen we dat de vluchten worden gecanceled). Als iemand weet hoe het met onze dieren en planten is, laat maar even weten!