Vanuit Dumaguete een razendsnelle boot naar Tagbilaran genomen, wat de hoofdstad is van Bohol.Hadden in Lonely Planet iets gelezen over Nuts Huts, een guest house dat intensief samenwerktmet de lokale bevolking. Van het verbouwen van groenten, tot het maken van yoghurt en natuurlijk de excursies. Bij aankomst in de haven hadden we meteen een busje dat ons naar een klein piertje bracht aan de rivier de Loboc. In een klein bootje gestapt op weg naar Nuts Huts. Het was al donker en waren blij dat we bootje hadden genomen. Als je namelijk via de weg aan was gekomen moest je een dirt pad op van 750meter, in het stikkedonker. Aan het einde van dat dirt pad is een enorm lange trap naar beneden, dat wil je echt niet met je rugzak op...

Aangekomen bij Nuts Huts, tas even laten staan beneden, want de receptie en restaurant was boven. Uhum, ook een enorm lange trap omhoog! Dat restaurant staat gewoon midden op een berg. Nuts Huts wordt gerund door een Belgisch koppel uit Antwerpen. Hebben al hun hele leven zo'n beetje rondgezworven en via via kregen ze te horen datdit stuk land aan de rivier te koop was. Omdat op Bohol ook de Chocolate Hills zijn, (jaha, the world famous ;)) en dit land ook aan de doorgaande weg ligt richting deze toeristische plek, was de koop snel gedaan. Alhoewel behoorlijk basic hutten, de jungle geluiden zijn echt fantastisch. Mensen hier zijn een stuk relaxter dan in Negros (vorige eiland) en gelukkig ook niet zo overdreven. Volgens Rita en Chris (de Belgen) is dit Amerikaanse gedrag behoorlijk ingeburgerd in de Filippijnen, niemand weet echter waarom.

Tot onze grote verbazing gaan om 19.00 uur (het wordt stipt om 18.00 uur donker) gekleurde lampen aan langsde oever van de gehele rivier. Deze lampen verkleuren van zichzelf ook nog eens dus de kermis is compleet. Zet op de rivier dan ook nog van die open karaoke boten die met een rotgang voorbij varen, en je waant je in Bobbejaanland. Ik vertelde dit tegen de Belgen, maar die konden dit niet zo waarderen geloof ik...

Nuts Huts is verder echt zeer aan te raden, het is echt een basis vanuit waar je allerlei dingen kunt zien. Zo hebben we al twee dagen (dit is de tweede dag) een scooter met chauffeur gehuurd die ons overal heenbrengen waar we willen. We hebben dus de Chocolate Hills gezien (dit valt niet uit te leggen, dus check de foto's!), het Tarsier Development Center (Tarsier zijn de kleinste primaten ter wereld, grote aaibaarheidsfactor en de neiging om er een in je tas te stoppen is heel groot!), de hanging bridges en zijn nu dus even naar de stad om te internetten en te shoppen. Gaan straks nog de oudste kerk van de Filippijnen bezoeken, het is tenslotte zondag.

Hebben inmiddels ook de buien ondervonden, het stortte gisteren echt naar beneden. Alleen voelt het toch anders aan dan in Holland als ik het zo lees. Blijft maf die hitte in december...

We gaan morgen naar een andere locatie op Bohol en danvia Cebu City naar Palawan. Iedereen is echt heel enthousiast als we vertellen dat we naar Palawan gaan, dus let's see. Eerst hier nog even rondtouren.

Martin is op andere computer bezig met foto's uploaden, hoop dat het werkt!

Groeten,

Martin en Robert