Hehe, hier weer een verhaal vanuit Sri Lanka, het was erg moeilijk om een internet cafe te vinden hier in de buurt vandaar dat het even duurde...

Vanuit Unawatuna zijn we vertrokken naar Yala National Park, in het zuidoosten van het land. Het hotel waar we op hoopten was helaas volgeboekt dus zijn naar ander hotel uitgeweken, ongeveer een kwartiertje rijden naar de ingang van het park. De wierookstokjes hebben geholpen, we hebben een luipaard gezien!!! Meteen bij de eerste safari was het raak en liep een luipaard achter de jeep langs. Verder natuurlijk veel olifanten gezien en neushoornvogels, in de verte een beer, krokodillen, pelikanen en noem maar op. Het mooie van het park is dat het aan het strand ligt, dus onbedorven jungle aan zee. Erg mooi! Na twee dagen zijn we verder getrokken naar Uda Walawe National Park, dit ligt wat verder landinwaart. Dit hele gebied is een beetje achtergesteld qua ontwikkeling dus van internet hebben ze ooit wel iets gehoord, maar als je met de os het land aan het ploegen bent kan ik me voorstellen dat je niet lastig gevallen wilt worden door toeristen die even hun email willen checken of hun reisblog willen aanvullen.

Uda Walawe ook een prachtig park. Al onderweg stonden erg veel olifanten aan de rand van het park, wat omheind is met schrikdraad omdat ze weten dat er toeristen langsrijden die stoppen en ze gaan voeren. Wij hebben ons hier ook schuldig aan gemaakt, sorry! We overnachtten in een hotel waarvan de eigenaar een bekende cricketspeler is. Cricket is in Sri Lanka de nummer 1 sport en als je erover begint krijg je telkens weer een uitleg over het spel. We begrijpen er nog steeds niks van.

Na Uda Walawe zijn we langzaam de terugweg naar Colombo aan het oppakken. Dat wil zeggen dat we een week op dezelfde plaats blijven, aan de kust in het plaatsje Tangalle. Twee jaar geleden hebben we een Italiaanse dame ontmoet, Manuela, die hier een guest house runt. Daar zijn we dus nu al vier dagen. Ook Tangalle is nog volop in ontwikkeling. Dat wil zeggen dat er 1 internet cafe in het dorp is en nog niet zoveel toeristen voorzieningen. Het guest house is wel fantastisch, er zijn maar drie bungalowtjes voorzien van een buitendouche, veranda en dat alles in een mega grote tuin, aan zee. Het ligt aan een verlaten prive strand van ongeveer 500 meter lang! Manuela woont hier al twintig jaar en kun je omschrijven als een hippie die in de zeventiger jaren is blijven hangen. Toevallig of niet, maar Manuela wil de boel verkopen en teruggaan naar Italie. Ook al is dit natuurlijk een enorme kans, we zijn er nog niet over uit of wij de personen zijn die ons hier gaan settelen.

Deze dagen vullen we met aan het strand liggen, in de zee hangen, lezen, naar Tangalle gaan en gisteren was het Poya, wat voor de Boeddhisten een heilige dag is vanwege de volle maan. Deze dag mag er geen alcohol verkocht worden en zijn de meeste winkels gesloten. Veel mensen gaan naar de tempel en zoeken familie op. Wij hadden gelukkig nog wat biertjes in het huisje staan dus vierden onze eigen Poya, samen met een stel uit UK die in Qatar wonen.

We blijven nog een paar dagen in Tangalle en daarna gaan we verder richting Colombo, misschien nog even via Unawatuna, waar er voor toeristen toch wat meer voorzieningen zijn. Beetje het Robinson Crusoe gevoel ontwennen en ons langzaam weer richten op de westerse wereld. We hoorden trouwens dat Europa plat ligt vanwege de sneeuw. Ik heb nog geen nu.nl gekeken, maar ga dat nu maar even doen.

Veel groeten!!

Rob en Martin

P.S. met het toevoegen van foto's ging het niet snel genoeg, en nu gaat het internetcafe sluiten dus er staan maar een paar foto's online helaas...