Hikkaduwa, laatste stop voor Arnhem

Nog even en we zijn weer in Nederland, dat is als het weer het toelaat. We zijn inmiddels online ingecheckt maar wie weet gaat het meters sneeuwen in Frankfurt en kunnen we niet en moeten we verplicht hier nog een paar dagen, ja misschien wel een paar weken, en weet jij veel, misschien wel een paar maanden langer hier blijven....

Vandaag afscheid genomen van Manuela die met ons mee is gegaan naar Hikkaduwa, naar het hotel aan het meer waar we al eerder zaten, Kalla Bongo. Inmiddels is Joy, de Nederlandse eigenares ook aangekomen en hebben net al even met haar gesproken. Afscheid van Manuela was best emotioneel, we hebben een week op haar resortje gezeten en het was in een woord: Waanzinnig!!! Zo'n niks hoeft alles kan plek, waar we op een gegeven moment geld meekregen om even de energierekening en de waterrekening te betalen en ook een boodschappenlijst voor het avondeten.

Hier in Hikkaduwa nog even de laatste boodschappen doen en aan het idee wennen om te vertrekken. Boehoeeeee!

Wel fijn om jullie allemaal weer te zien en natuurlijk onze veestapel thuis.

Tot gauw en hele fijne en mooie Kerstdagen gewenst!

Rob en Martin

Tangalle

Hehe, hier weer een verhaal vanuit Sri Lanka, het was erg moeilijk om een internet cafe te vinden hier in de buurt vandaar dat het even duurde...

Vanuit Unawatuna zijn we vertrokken naar Yala National Park, in het zuidoosten van het land. Het hotel waar we op hoopten was helaas volgeboekt dus zijn naar ander hotel uitgeweken, ongeveer een kwartiertje rijden naar de ingang van het park. De wierookstokjes hebben geholpen, we hebben een luipaard gezien!!! Meteen bij de eerste safari was het raak en liep een luipaard achter de jeep langs. Verder natuurlijk veel olifanten gezien en neushoornvogels, in de verte een beer, krokodillen, pelikanen en noem maar op. Het mooie van het park is dat het aan het strand ligt, dus onbedorven jungle aan zee. Erg mooi! Na twee dagen zijn we verder getrokken naar Uda Walawe National Park, dit ligt wat verder landinwaart. Dit hele gebied is een beetje achtergesteld qua ontwikkeling dus van internet hebben ze ooit wel iets gehoord, maar als je met de os het land aan het ploegen bent kan ik me voorstellen dat je niet lastig gevallen wilt worden door toeristen die even hun email willen checken of hun reisblog willen aanvullen.

Uda Walawe ook een prachtig park. Al onderweg stonden erg veel olifanten aan de rand van het park, wat omheind is met schrikdraad omdat ze weten dat er toeristen langsrijden die stoppen en ze gaan voeren. Wij hebben ons hier ook schuldig aan gemaakt, sorry! We overnachtten in een hotel waarvan de eigenaar een bekende cricketspeler is. Cricket is in Sri Lanka de nummer 1 sport en als je erover begint krijg je telkens weer een uitleg over het spel. We begrijpen er nog steeds niks van.

Na Uda Walawe zijn we langzaam de terugweg naar Colombo aan het oppakken. Dat wil zeggen dat we een week op dezelfde plaats blijven, aan de kust in het plaatsje Tangalle. Twee jaar geleden hebben we een Italiaanse dame ontmoet, Manuela, die hier een guest house runt. Daar zijn we dus nu al vier dagen. Ook Tangalle is nog volop in ontwikkeling. Dat wil zeggen dat er 1 internet cafe in het dorp is en nog niet zoveel toeristen voorzieningen. Het guest house is wel fantastisch, er zijn maar drie bungalowtjes voorzien van een buitendouche, veranda en dat alles in een mega grote tuin, aan zee. Het ligt aan een verlaten prive strand van ongeveer 500 meter lang! Manuela woont hier al twintig jaar en kun je omschrijven als een hippie die in de zeventiger jaren is blijven hangen. Toevallig of niet, maar Manuela wil de boel verkopen en teruggaan naar Italie. Ook al is dit natuurlijk een enorme kans, we zijn er nog niet over uit of wij de personen zijn die ons hier gaan settelen.

Deze dagen vullen we met aan het strand liggen, in de zee hangen, lezen, naar Tangalle gaan en gisteren was het Poya, wat voor de Boeddhisten een heilige dag is vanwege de volle maan. Deze dag mag er geen alcohol verkocht worden en zijn de meeste winkels gesloten. Veel mensen gaan naar de tempel en zoeken familie op. Wij hadden gelukkig nog wat biertjes in het huisje staan dus vierden onze eigen Poya, samen met een stel uit UK die in Qatar wonen.

We blijven nog een paar dagen in Tangalle en daarna gaan we verder richting Colombo, misschien nog even via Unawatuna, waar er voor toeristen toch wat meer voorzieningen zijn. Beetje het Robinson Crusoe gevoel ontwennen en ons langzaam weer richten op de westerse wereld. We hoorden trouwens dat Europa plat ligt vanwege de sneeuw. Ik heb nog geen nu.nl gekeken, maar ga dat nu maar even doen.

Veel groeten!!

Rob en Martin

P.S. met het toevoegen van foto's ging het niet snel genoeg, en nu gaat het internetcafe sluiten dus er staan maar een paar foto's online helaas...

Una Watuna please!

Vanuit het drukke guest house met de dubieuze naam Lucky Dolphin zijn we na een nacht uitlaatgas happen snel verhuisd naar een guest house iets buiten het dorp Hikkaduwa, gelegenaan een prachtig meertje. Lucky Dolphin ligt aan de hoofdweg en we waren erg verbaasd dat we telkens zulke zwarte voeten hadden als we de kamer uitliepen. Roet van de uitlaatgassen bleek later...

Het hotel aan het meer heet Kalla Bongo en doet qua naam een beetje aan een Afrikaanse lodge denken. Het was een super ontdekking! Ook al regende het nog, het uitzicht op het meer was prachtig, raakten we niet op uitgekeken. Zijn hier nog eenpaar nachtengebleven en hebben besloten om verder langs de kustaf te reizen naar Unawatuna, een plaats waar we twee jaar geleden ook waren en helemaal te gek vonden. We wilden eigenlijk naar Singharaja Rainforest National Park, maar omdat het nog steeds regende zijn er heel veel bloedzuigers, dieop zich niet gevaarlijk zijn, maar er wel voor zorgen dat je bij elke steek een paar minuten aan het bloeden bent.Als je een skipak aantrekt heb je hier geen last van, maar het is hier ondertussen gewoon 30 graden dus dat doen we maar niet. Unawatuna dus onze volgende (en huidige) bestemming.

Je hebt van die plekken op aarde waar je altijd weer aan terugdenkt. In zekere zin lijken sommige plekken ook op elkaar. Wij hebben het geluk gehad dat we een aantal op een rij kunnen zetten; El Nido op deFilipijnen, Ko Lanta in Thailand enSeminyak op Bali. Unawatuna past in dit rijtje plaatsen waar je in alleWesterse hectiek even aan terugdenkt en denkt: waar ben ik nou helemaal mee bezig?

Martin heeft vandaag een walvis toer gedaan en heeft een stuk of 10 blauwe vinvissen gezien. Leuk hoor ik je denken, maar deze zijn dus 25 a 30 meter lang enhiermee de grootste dieren op aarde (Martin brabbelt naast me dat het zelfs het grootste dier ooit op aarde is, groter dan een dinosaurus en dat alleen de tong al zwaarder is dan een olifant). Omalles weereven in perspectief tezetten zeg maar...Bovendien zijn hier nog maar tussen de 9000 en 14000 van dus behoorlijk zeldzaam. Al dat zeegeweld is niks voor mij, dus ben ik bij tante Karuna een kookcursus gaan doen. Geweldig mens en erg eenvoudige maar super lekkere curries gemaakt en natuurlijk in mijn blocnotede recepten braaf genoteerd. Niet allemaal tegelijk, maar ja, ik ga een aantal recepten maken en ik stel voor dat de buren als proefkonijn fungeren, jullie houden van spicy toch?? :-)

Ik had zeker nog niet verteld dat we inmiddels al drie dagen zon hebben? En de kleur begint ook al te komen, Martin heeft verbrande voeten (maar dat is ook niet zo moeilijk hahaha!). En voordat hij erover begint, nee mijn oren zijn nog niet verbrand. En zo gaan de dagen wel erg snel voorbij, ook wat bezichtigingen gehad hier en het is onvoorstelbaar hoeveel tips je krijgt van de westerlingen die hier al zitten.

Volgende bestemming wordt Yala National Park, het grootste natuurpark van Sri Lanka, waarvan slechts 1/5 deel open is voor publiek. Twee jaar geleden was het park nog dicht vanwege oorlogsspanningen. Het wordt een rit van ongeveer 5 uur en hebben een hotel vlakbij de entree van het park, waar naar het schijnt, de olifanten door de achtertuin lopen en een kans dat je vanuit je kamer luipaarden kunt zien!! Nu hebben we zoveel dieren voorbijzienlopen, kruipen, vliegen, huppelen, hinkelen, vladderen, rollen en schuiven, maar nog GEEN luipaard... Fingers crossed en veel wierook stokjes opsteken dus.

Tot gauw weer en zonnige groet!!

It's raining cats&dogs

Waar we normaal zondagskinderen zijn wat betreft het weer, lijkt het alsof we nu midden in de regentijd zijn aangekomen. In plaats van records te verbreken qua zonneschijn schijnt het hier al in geen 20 jaar zo geregend te hebben in december.

We beschouwen het maar als een goede test om het land te ervaren wanneer de omstandigheden niet zo perfect zijn. En het land ervaren doen we, wat voelt het te gek om hier weer terug te zijn!

Vanuit Colombo airport opgehaald (met bordje) naar ons eerste guest house in Bentota, Panchi Villas. Een mooi hotel waar we hebben gelezen, gelezen en gelezen. Heerlijk bijkomen dus en jet lag was meteen over. We vertelden de eigenaar over de plannen om ons te orienteren op permanente residentie in Sri Lanka en een guest house te beginnen. Voor we het wisten lag er een concreet bod op tafel om het hotel voor 66% te kopen. Als buitenlander moet je 100% tax betalen, maar wanneer je samen met een inwoner van Sri Lanka investeert betaal je 8%.

We vonden dit hotel niet echt interessant om verder in te verdiepen, maar hebben beleefd gezegd dat we pas aan het begin stonden van een hele rit bezichtigingen. Wel bizar dat het zo snel kan gaan. Don' t worry, voorlopig is het kijken kijken niet kopen!

Zijn vandaag verder zuidelijk gereisd naar Hikkaduwa, vroeger een hippie plaats en ook wel Happyduwa genoemd of Hippieduwa. Zijn in een hotel beland van Nederlandse eigenaar, maar hebben toch besloten morgen naar ander hotel te reizen. Hebben een lokale simkaart gekocht en hebben zojuist een reservering gemaakt in hotel Kalle Bongo, waar Martin alweer gezellig Nederlands aan het praten was met de dame van de receptie.

Hebben nog even geen foto's voor jullie maar die volgen vast snel. Begreep dat het weer aan het dooien is daar, hier zijn de weersvoorspellingen ook wat beter, de zon komt eraan!

Heel veel groeten en tot gauw.

Morgen start weer een nieuw avontuur: Sri Lanka

Vanuit Arnhem vertrekken we morgenochtend met de trein naar Frankfurt Airport. Vanuit Frankfurt vliegen we met Sri Lanka Airlines rechtstreeks naar Colombo, de hoofdstad van Sri Lanka.

Als het goed is worden we in Colombo opgewacht door een chauffeur die ons naar Bentota brengt, waar ons eerste hotel is; Panchi Villas.

Altijd spannend!

We houden jullie via dit blog op de hoogte van onze nieuwe avonturen, waarbij we ook gaan proeven hoe het voelt om.... daar iets te starten?

Thuis

Beste allemaal,

Na een goede vlucht van totaal ruim 15 uur zijn we nu weer lekker thuis.

Gisteravond om 7 uur vertrokken vanuit Manila naar Singapore. Daar aangekomen na een vlucht van 3 uur moesten we naar de gate helemaal aan de andere kant van het vliegveld. We hadden ruim een uur de tijd maar het was nog even stressen zelfs. Wat een mega groot vliegveld is Singapore!

Maar gelukkig hebben we het gehaald en tegen twaalf uur vertrokken we naar Amsterdam, een vlucht van iets langer dan 12 uur. Maar van deze 12 uur hebben we allebei ruim 7 uur geslapen dus het schoot op deze manier lekker op. Vanmorgen om kwart over 6 zijn we geland op Schiphol. Bagage opgehaald, bakkie koffie gedronken en om 9 uur waren we lekker thuis.

Gek hoor om hier de restanten van de sneeuw te zien. En wat is het hier koud!!!

We zagen net op televisie dat er gisteren alweer een veerboot is gezonken in Manila, de tweede deze week. Raar idee hoor, wij hebben ook een paar keer een veerboot genomen in de Filippijnen. Gelukkig waren dit allemaal we goede boten. We zijn wel een keer op het laatste moment weer van een veerboot afgestapt en de volgende boot genomen. Dat was echt een ouwe schuit en het voelde niet goed. En een half uurtje later konden we in een prima veerboot stappen gelukkig!

Ondanks de kou en het sombere weer hier zijn we toch ook wel weer blij om thuis te zijn en we hopen jullie allemaal binnenkort weer te zien!

Hartelijke groeten,

Robert en Martin

Kerst in Manila

Iedereen vanuit een warm en zonnig Manila een hele fijne Kerst toegewenst!

Wij zijn hier inmiddels aan het aftellen, morgen eind van de middag moeten we alweer naar het vliegveld, morgenavond om 7 uur vliegen we terug naar Nederland.

We vermaken ons hier uitstekend in Manila.Op dit moment zijn wein de grootste shoppingmall van heel Zuid-Oost Azie. En dat is dan ook meteen heeeeeel groot! We hadden verwacht dat alle winkels dicht zouden zijn ivm Kerst maar dat is gelukkig niet het geval. We moeten natuurlijk wel onze laatste pesos uit kunnen geven hier!

Manila is een typisch Aziatische stad: druk, chaotisch, lawaaierig en uitlaatgassen. Maar we hebben gelukkig een heerlijk hotelletje in de vorm van een oud koloniaal huis met een grote tuin met zwembad. Een oase van rust tussen de drukte rondom.

Gisteravond (Kerstavond) zijn we uit eten geweestbij een heeeeerlijk Indiaas restaurant. Daarna nog wat wezen drinken en toen hebben we de Filippijnsekerstviering ook meteen meegemaakt. Om twaalf uur gaat hier iedereen elkaarMerry Christmas wensen en op straat vuurwerk afsteken. Heel grappig, zoals bij ons Oud & Nieuw wordt gevierd dus.Toen we even later naar ons hotel liepen werden we op straatvan alle kanten Merry Christmas toegewenst.

We lazen vanmorgen op het nieuws dat er vannacht hier in de baai van Manilla een aanvaring is geweest tussen een vissersboot en een veerboot, met 3 doden en 23 vermisten als resultaat. Maar geen zorgen om ons dus, wij zaten gelukkig niet op die veerboot!

Deze keer geen nieuwe foto's omdat ik de cardreader niet bij me heb.

Iedereen succes met de ruiten krabben, pas op met de gladheid en tot snel ziens!

Hartelijke groeten,

Robert en Martin

El Nido, Palawan

Save the best for last...

In Cebu City hebben we in het meest verschrikkelijke hotel ooit gezeten. Zeg maar een soort hondehok waarvoor je jeschaamt dat je de hond erin stopt. Was gelukkig maar kort nachtje, en hotel zat naast de luchthaven dus effe doorbijten (en doorkrabben :)). Vlucht van een uurtje naar Puerto Princesa, de hoofdstad van Palawan. Wisten nog niet precies waar we op Palawan zouden overnachten, dus in vliegtuig de Lonely Planet er maar weer eens bijgepakt. El Nido scheen helemaal geweldig te zijn, maar dan zit je wel negen uur in een busje te hobbelen en we komen tenslotte hier voor onze rust. Daarom een tussenstop gemaakt in Port Barton.Dit is een klein,heel relaxed visserdorpje halverwege Puerto en El Nido.Vijf uur in het busje en we voelden ons helemaal geshaked, maar wel ontdekkingsreizigers. Heerlijk dorpje met niks te doen, alleen een prachtig strand en wat restaurantjes. Na twee dagen niksdoen en eten zijn we verder gegaan naar El Nido. Onderweg waren we al zwaar onder de indruk van het eiland; erg groen en dichtbegroeid met jungle afgewisseld metprachtige rijstvelden. De bevolking leeft echt heel primitief, het merendeelzelfszonder electra. In Port Barton hadden we electra van18.00 uur tot middernacht.Alle spullen in de wachtrijvoor de oplader dus...

Wat kun je zeggenvan El Nido... Ook een zeer relaxed vissersdorp, maar dit keer helemaal ingericht op toerisme. Dit komt omdat er een enorme archipel aan eilandjes rondom ligt met allemaal limestone clifs, witte en verlaten strandjes en natuurlijk een turquoise zee. Komt nog bij dat het hier zo'n beetje het tegenovergestelde weer als Nederland is en een flesje bier 75 cent kost (hetzelfde als slippers trouwens, kwamen we net achter nadat Martin zijn slippers weer bijna stuk waren, jaha, stress...). Gisteren zijn we hier dus aangekomen en vandaag heeft Martin meteende onderwaterwereldverkend eneen aantal van desoms onbewoonde en spectaculaire eilandjes.Waren erg mooie duiken geweest dus hij gaat dinsdag weer. Robert heeft ondertussen in een tricycle gezeten (zie foto) naar de watervallen en de hot water springs. Was een behoorlijke hike waarbij hij tot z'n knieen in de modder heeft gezeten. Een slipper bleef achter in de modder, maar na een verbaasde blik werd deze door de gids uit de modder gered. Omdat de lokale bevolking met koud water doucht en het warmste water dat ze gewend zijn het zeewater is, waren ze een beetje bang voor de hot water springs, ook de gids! ToenRobert dus zijn benen ging wassen(modder!) met dit water keken zehem dan ook aan alsof ze water zagen branden. Maar het water was slechts 50 graden dus helemaal geen probleem.

Kerst is hier trouwens ook helemaal hot. Er lopen voortdurend kinderkoortjes rond die voor je neus gaan zingen in ruil voor geld. Daar zitten we dus niet op te wachten en rennen we hard weg (ik bedoel dus dat we wat harder wegsjokken). Ook de feestverlichting is wat je in Azie kunt verwachten, overdadig, kitch en uiterst vlambaar. Amsterdam-Noord (Gonny, hihi) kan hier nog heel veel inspiratie vandaan halen!

We zijnhier weer volop bereikbaar met wifi enzo,dus hebben ook maar even Nu.nl gecheckt. Het lijkt wel of we eenheel ander land hebben achtergelaten dan wat het nu is. Het ziet er wel prachtig uit op de foto's, maar we begrijpen dat het hele land weer plat ligt om een paar sneeuwvlokjes. Nog even doorbijten en dan komen we weer helpen met strooien (al hopen we dat de vluchten worden gecanceled). Als iemand weet hoe het met onze dieren en planten is, laat maar even weten!